"Be Volunteer For Youth in Europe" isimli Erasmus Avrupa Gönüllülük Hizmeti projemiz kapsamında Yunanistan'a giden gönüllümüzün deneyimleri..
"Merhabalar,
Ben Tuğçe Demir, “Karaman Gençlik Derneği” tarafından seçilen 2 aylık kısa dönem EVS projesi gönüllüsüyüm. AGH yerim Yunanistan-Selanik’ti. Bu Selanik’e ikinci gelişim olacaktı fakat ilk defa bir AGH projesine katılıyor olduğum için çok heyecanlıydım. Malesef projem bir çok olumsuzlukla başladı ve ileride bir örnek olması adına bunu paylaşmak istiyorum.
Öncelikle, AGH yapacağım kurum “Y.I.A18” adından Selanik’te gençlik projeleri yapan bir kurumdu. Proje öncesi kurumla mail ve skype üzerinden defalarca iletişime geçtim ve herşey oldukça normal gözüküyordu. Yapacağım iş tanımım; gerçekleşecek Erasmus+ projelerinde ve yerel gönüllülerle yapılan etkinliklerde destekleyici gönüllü olarak çalışmaktı. Ayrıca bana sağlanacak evde de başka bir gönüllüyle yaşamam gerektiği de öncesinde konuşulmuştu.
Projenin ilk günü Selanik’e ulaştığımda ev sahibi kurumun yöneticisi 35 yaşında bir beydi. Beni karşıladı ve konaklama yerine götürdü. Sorun şuydu ki bana sağlanan ev 2 kişinin yaşaması için çok küçük,dağınık ve pisti. Ayrıca evde wifi ve çamaşır makinesi gibi önemli şeyler yoktu. Ve sonradan öğrendim ki bu evde kurumun yöneticisi ile birlikte yaşamam gerekiyormuş fakat öncesinde böyle konuşulmamıştı. Bu sorunları dile detirdiğimde ise kendisinden ; “Gönüllülük sözleşmesinde kendisiyle aynı evde yaşamamam ya da wifi,çamaşır makinesi sağlanması gibi bir madde yok, o yüzden bu isteklerimi yerine getirmek zorunda olmadığı” cevabını aldım. Bir kaç gün durumu idare ettikten sonra bir kaç tartışma ile kendisiyle aynı evde yaşamak istemediğimi söyleyip farklı bir eve taşınmasını sağladım. Fakat en büyük sorun ise ofise gittiğimde kurumun başka hiç bir gönüllüsü ve çalışanı olmadığını öğrenmemdi. Öncesinde konuşulduğunda yine bu durum bu şekilde değildi. Asıl konu iş tanımıma geldiğinde kendisi bana oldukça basit 1-2 saatte yapılabilecek işler veriliyordu ve bu işler için 3,4 gün çalışmam gerektiği söyleniyordu.
Kısacası kurumda bulunduğum 2 hafta boyunca günlerim neredeyse boş geçiyordu. Kurumun başka çalışan ve gönüllüsü de olmadığı için oldukça yalnız hissediyordum. Ayrıca konaklama koşullarım da buna eklenince gerçekten çok olumsuz bir deneyim olmaya başladı benim için. Bu süre zarfında projeyi iptal edip Türkiye’ye dönmeyi düşünmeye başladım fakat bütün planlarımı burada geçireceğim proje süresine uygun halde planlamıştım ve bir yandan da dönme fikrine sıcak bakmıyordum.
Bu şekilde geçen 2 hafta boyunca Karaman Gençlik Derneği ile sürekli iletişim halindeydim ve durumuma çözüm üretmek için gerçekten fazlası ile çaba sarf ettiler.Bu da durumu çözüme ulaştırıp projeye devam edebilmem için bana motivasyon sağladı.
Malesef ne yaparsak yapalım hem ben hem de Karaman derneği ev sahibimle ortak bir çözüm bulamadık. Çünkü şahsi fikrim bu kurumdaki yöneticinin AGH projelerini sadece para kazanmak için yaptığı ve getirdiği gönüllülerle ilgilenmediği oldu. Zira projenin amacı olan hiç bir şeyi yerine getirmiyordu.
Gönderici organizasyonum bana Selanik’te başka bir kurumun bulmamı ve beni oraya transfer edebileceklerini söyledi. Ben de 3 yıl önce Selanik’e Erasmus+ projesine geldiğim kurumla iletişime geçtim. Bu sırada gönderici kurumum Türkiye Ulusal Ajansı ile iletişime geçti ve onlar da transferimin mümkün olacağını söyledi. Bu sürede Yunan Ulusal Ajansı ile iletişime geçtiğimde YİA18 kurumunun EVS gönüllüsü alma akreditasyonunun aylar öncesinde elinden aldığındını çünkü benden önceki gönüllülere de aynı şekilde davrandığını öğrendim. Bu da ekstra bir sorun yarattı çünki Yunan Ajansı projeyi iptal edip beni Türkiye’ye gönderme kararı aldı. Ve yeni bulduğum kurum da Yunan Ajansı’nın onayı olmadan beni kabul edemeyeceklerini söyledi. Bu durumda Türk Ulusal Ajansı devreye girip durumu çözmeye çalıştı. Bu da yaklaşık 2 hafta daha sürdü ve bu süre zarfında eski kurum yöneticisi evden çıkmamı söylediği için Ulusal Ajans’ın beni gönderdiği başka bir kurumda bu 2 haftayı geçirdim. Geçici olarak yerleştiğim kurum bana ücretsiz konaklama tahsis etti.
Nİhayetinde çok zorlu geçen 1 ayın sonunda yeni kuruma transferim gerçekleşti ve 2 aylık proje dönemim tekrardan başladı çünkü hali hazırda 1 ayı kaybetmiştim. Yeni kurumla çalışmaya başlamamla birlikte bana yeni bir konaklama sağladılar. Ardından bana hangi alanda çalışmak istediğim sorulup buna göre bir iş tanımı sağlandı.
Açıkça söylemeliyim ki yeni başlayan 2 aylık AGH projeym yeni kurumumda harika geçti. Hem çalışmak istediğim alan olan Erasmus+ projelerinin yazımı departmanında bir takımla çalıştım hem de kurumun diğer AGH gönüllüleri ve yerel gönüllüleri ile bir çok etkinliğe katıldım. Bu iki ayda proje yazımında deneyim kazandım, kurumla birlikte kültür geceleri, plaj temizleme, sergi hazırlama, mültecilerle çalışma gibi bir çok etkinliğinde yer aldım.
Sürecim oldukça sancılı başladı ama bana fazlasıyle şeyler öğretti. Hem yabancı olduğum bir şehirde tek başıma zorluklarla mücadele etmeyi öğrendim hem de yeni kuruma transferimden sonra çalışma alanında yeni donanımlar kazandım. Ayrıca yeni kültürlerle tanışıp yeni arkadaşlıklar edindim. 2 hafta beni ücretsiz bir şekilde konaklatan kurumun daha sonra da etkinliklerine katılıp oradaki arakdaşlıklarıma devam ettim. Aynı zamanda yeni projem sırasında yunanca dersleri verildi ve alt bir düzey olsa da yunanca bilgim oldu. En sevdiğim kısımlardan birisi de Selanik gerçekten çok güzel bir şehir. Hem Avrupa hem de Osmanlı etkilerini görebilirsiniz. Yemeklerimiz, danslarımız, kültürümüz Yunan kültürü ile çok benziyor. Bu yüzden şehre alışma konusunda pek zorluk çekmedim.
Kısacası bu süreçte her ne olursa olursun yine de en sonunda kazanan tarafta oldum.
İlerleyen süreçlerde AGH yapacak arkadaşlara tavsiyem gitmeden önce ev sahibi kurumu mutlaka detaylı araştırın ve öncesinde konuştuğunuz bütün koşulları muhakkak gönüllülük sözleşmesine ekletin. Çünkü elinizde bir belge olmadığı için ev sahibi kurum koşulları yerine getirmeyince söz hakkı sahibi olamıyorsunuz. Ve en büyük tavsiyem de ne kadar olumsuzluk yaşarsanız yaşayın sonuna kadar elinizden geleni yapmadan pes etmeyin. Eğer 1 ay boyunca sabretmeyip elimden geleni sonuna kadar yapmasaydım projeyi iptal edip, Türkiye’ye dönüp burada geçireceğim oldukça verimli, eğlenceli ve kendime fazlasıyla katkı sağladığım 2 ayı asla yaşamamış olacaktım.
Son olarak yaklaşık Selanik’te bulunduğum 3 aylık sürecimde her an bana destek olup ellerinden gelen her şeyi yapan ve ben pes ettiğimde bile buna izin vermeyerek sürekli bir çözüm arayışında olan Karaman Gençlik Derneğine ve Türkiye Ulusal Ajansına tekrardan teşekkürlerimi borç bilirim."
Tuğçe Demir, 2019
